Դե կանխազգացումը կար, որ էսօր էլի բերանս բացելու եմ: Ուշունցների հերթական շարքը տեղաց իմ շուրթերից, ու էդպես դեռ երկար է շարունակվելու, հույս ունեմ, մինչև Անդորրայի հետ խաղը: Էդ խաղին մի փոքր շունչ կառնեմ ու էլի նույնը:
Ախր տեղին եմ բացում է... վերջապես կարելի է պատկերացում ունենալ տակտիկա կոչվածի մասին: Ու իռլանդացիների հետ խաղին անհնար է սպասել այլ տակտիկա, քան բրիտանականն է, թեկուզ և մարզիչը Տրապատոնին է: Զուտ բրիտանական ոճով մի քանի գրոհ, և իռլանդացիներից մեկը բացեց խաղի հաշիվը և միաժամանակ իմ բերանը.......
Էհ.. Ուշունցներ Սարգիս Հովսեփյանին, որը ամենափորձառուն է, բայց կորցրեց դիրքը գոլի ժամանակ: Առանձնահատուկ ուշունցներ Էդգար Մանուչարյանին, որը մի պահ կարծեց թե տուգանայինից առաջ ոտքերը լայն բացած հպարտ կեցվածք ընդունելով կարող է Ռոնալդուի նման էլ հարվածել...
Գնամ նոր հայհոյանքներ սովորեմ, մի քանի օրից հաջորդ խաղն է......
